ولقد بعثنا فی كل أمة ر‌سولا أن اعبدوا اللـه واجتنبوا الطاغوت فمنهم من هدى اللـه ومنهم من حقت علیه الضلالة فسیر‌وا فی الأر‌ض فانظر‌وا كیف كان عاقبة المكذبین (36)

ما در هر امتی رسولی برانگیختیم که: «خدای یکتا را بپرستید؛ و از طاغوت اجتناب کنید!» خداوند گروهی را هدایت کرد؛ و گروهی ضلالت و گمراهی دامانشان را گرفت؛ پس در روی زمین بگردید و ببینید عاقبت تکذیب‌کنندگان چگونه بود!

 

 إن تحر‌ص على هداهم فإن اللـه لا یهدی من یضل وما لهم من ناصر‌ین (37)

هر قدر بر هدایت آنها حریص باشی، (سودی ندارد؛ چرا) که خداوند کسی را که گمراه ساخت، هدایت نمی‌کند؛ و آنها یاورانی نخواهند داشت!

 

****************************************

فرق بین انزال و بعث

در واقع این جواب برخی از کسانی است که پیامبران را اسمانی می دانند و جدای از انسان

چرا که اگر آسمانی بودند مانند قرآن عبارت انزال برایشان بکار می رفت وحال اینکه انسانی هستند مانند دیگر انسانها و فقط به خاطر شایستگی که در بین مردم دارند و کسب کرده اند از سوی خدا برانگیخته (بعث) می شوند

************************

دو نکته مبنائی

 

·         اساس دعوت تمام پیامبران

ولقد بعثنا فی كل أمة ر‌سولا                             هدف از بعثت انبیاء و اساس دعوت آنها

أن اعبدوا اللـه                                              اول بندگی خدا (اعم از عبادت و طاعت) آنگونه که خدا می خواهد زندگی کنیم

واجتنبوا الطاغوت                                          دوم دوری و احتراز از نزدیکی و دوستی با طاغوت (شیطان، ستمگران و مستكبران و بت‏ها، ) و اجتناب از اجرای خواسته های طاغوت

حال این سه جمله آیه شریفه را ، به راحتی میشود با زمان ما تطبیق کرد .

 

·         هدایت از جانب  خدا و گمراهی از خود ماست

«فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى اللَّهُ»                                     پس هدایت  از جانب اوست

مِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ عَلَیْهِ الضَّلالَةُ»                               اما گمراهى از ماست. و ما خودمان علت گمراهی خود هستیم

 

طاغوت کیست؟

" طاغوت"، همانگونه كه قبلا نیز گفته‏ایم، صیغه مبالغه از ماده طغیان به معنى متجاوز و متعدى از حد و مرز است، و به هر چیزى كه وسیله تجاوز از حد گردد نیز گفته مى‏شود، از این جهت به شیطان، بت، حاكم جبار و ستمگر و مستكبر، و بالآخره مسیرى كه به غیر حق منتهى گردد، طاغوت گفته مى‏شود.

تفسیر نمونه، ج‏11، ص: 223

چگونه خدا برخی را هدایت و بعضی را به ضلالت می کشاند

سنت خداوند بر این است كه نخست اقدام به هدایت تشریعى مى‏كند، یعنى پیامبران را مبعوث مى‏دارد تا هماهنگ با فطرت، مردم را به توحید و نفى طاغوت دعوت كنند، و به دنبال این هدایت تشریعى، هر شخص و گروهى لیاقت و شایستگى از خود نشان داد مشمول لطف او و هدایت تكوینى‏اش مى‏گردد. اما اگر لیاقت نشان نداد و برعکس شد ، حَقَّتْ عَلَیْهِ الضَّلالَةُ (گمراهى براى آنها ثابت شد و دامانشان را چسبید!).

 تفسیر نمونه، ج‏11، ص: 224

 

پیام‏ها ی آیه 36

1.       بعثت پیامبران، مخصوص نژاد و منطقه و قبیله‏ى خاصى نبوده است. «بَعَثْنا فِی كُلِّ أُمَّةٍ رَسُولًا»

2.       خداپرستى با پذیرش سلطه‏ى طاغوت‏ها و ستمگران، نمى‏سازد. «اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ»

3.       با عبادت و اتصال به خداوند، انسان قدرت مبارزه با طاغوت‏ها، پیدا مى‏كند. «اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اجْتَنِبُوا الطَّاغُوتَ»

4.       خداوند به انسان در انتخاب راه، اختیار داده است. «فَمِنْهُمْ مَنْ هَدَى ... وَ مِنْهُمْ مَنْ حَقَّتْ» ...

5.       سیر و سفر باید عبرت‏آموز باشد. «فَسِیرُوا ... فَانْظُرُوا»

6.       تاریخ قانونمند است و سنّت‏هاى حاكم بر جامعه و تاریخ، ثابت. «فَسِیرُوا ... فَانْظُرُوا ... عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِینَ»

7.       قرآن، مردم را به جهانگردى هدفدار دعوت كرده است. «فَسِیرُوا ... فَانْظُرُوا»

 

نکات آیه 37

1.       انسان گاهى به جایى مى‏رسد كه نه در دنیا قابل هدایت است و نه در آخرت قابل نصرت. «لا یَهْدِی، مِنْ ناصِرِینَ» 2

2.        مبلّغ باید بداند كه به هر حال گروهى هیچ منطقى را نمى‏پذیرند، پس انتظار ایمان همه مردم را نباید داشت. «إِنْ تَحْرِصْ ... لا یَهْدِی مَنْ یُضِلُّ»

3.        شفاعت، قابلیّت مى‏خواهد و هر كس از آن بهره‏مند نمى‏شود. «ما لَهُمْ مِنْ ناصِرِینَ»

منبع : تفسیر نور





طبقه بندی: علوم قرآنی، 
برچسب ها: نحل، سوره نحل،
به اشتراک گذاری:
داغ کن: داغ کن - کلوب دات کام
محبوب کنید ! :
نوشته شده در تاریخ چهارشنبه 26 خرداد 1395 توسط محمد محمدی